Kunlikchi qiz
Navbatda turardim, tashna, intizor,
Muzday suv ishqida do‘konga kirdim.
Oldimda bir qomat, haybatli viqor,
Avval o‘g‘il bola bo‘lsa kerak, dedim.
Egnida jinsisi — kenggina, ammo,
Kunlikchi ekani sezilib turar.
Baquvvat jussasi — hayratli dunyo,
Mehnatning kuchi-la ko‘ksini kerar.
Yuzlari yashirin, yarmi to‘silgan,
Lekin siri ayon bo‘ldi u damda.
Ro‘molning chetida gullar chizilgan,
Qiz bola ekan-ku, hayot, odamda!
U ham kolasini oldi-yu ketti,
Orqadan termulib qolaverdim lol.
O‘sha mard qomatli, sirli u qizni,
Izlayman har kuni, suraman xayol.
Lekin xayolimni buzar bir og‘riq,
Uyda intizordir ikki bolam bor.
Taqdir yo‘llarimiz qilmagan bog‘liq,
Menga rafiqa bor, menga yor bor.
U — mehnat ichida bir go‘zal g‘uncha,
Men — oila degan qo‘rg‘on ustuni.
Xayol sursam hamki shom botgunicha,
Unutishim kerak o‘sha afsunni.
Qayerda o‘sha gul, o‘sha ishchi qiz?
Mayli, o‘z baxtini topsin ilohim.
Mening borar joyim — bolalarim, uy,
Xayolga berilsam, kechir, Allohim...
@Kaska_UZ